„I zaczął czytać.
;— E, widzę, że się krzywisz, książę! — rzekł Rafte obserwując pilnie marszałka z założonymi do tyłu rękami.
— Czy to możliwe! — szepnął Richelieu czytając dalej. — O, to coś poważnego...
— Bardzo cię to cieszy
— Oczywiście, widząc, że się nie omyliłem. Marszałek czytał dalej.
— Król jest dobry — rzekł po chwili.
— Mianował pana dAiguilłon ministrem
— Jeszcze lepiej.
— A to sobie dobre!
— Przeczytaj i powiedz, co o tym sądzisz.
Rafte zagłębił się w czytaniu. List był pisany własnoręcznie przez księcia dAiguilłon i brzmiał następująco
„Kochany Stryju Twoja dobra rada przyniosła dobre owoce. Zwierzyłem się 7. moich trosk hrabinie Dubarry, tej zacnej przyjaciółce naszego domu, która raczyła przedstawić je z kolei Najjaśniejszemu Panu. Król oburzył się na gwałty, jakich dopuszczają się wobec mnie panowie członkowie parlamentu. Jeszcze tego samego dnia na swojej radzie Jego Królewska Mość uchylił wyrok parlamentu i rozkazał mi nadal sprawować urząd para Francji.
twoim sobowtórem, że mnie sobie dobrze wychowałeś I miałżebym się nie cieszyć, kiedy przytrafi się jakieś głupstwo albo nieszczęście! No, dajmy temu spokójl
— A więc przytrafi się nieszczęście, panie czarodzieju“(15)